آرتروز و آرتریت روماتوئید

» آرتروز و آرتریت روماتوئید

آرتروز


آرتروز  (OA) یک بیماری دژنراتیو مفصلی (آسیب رسان) است که عمدتا غضروف مفصل و همچنین رباط ها و استخوان زیرین را تحت تأثیر قرار می دهد. خراب شدن این ساختارها باعث درد و محدودیت در حرکات مفصل در طول زمان می شود. اگرچه قبلاً این بیماری به عنوان نتیجه طبیعی پیری در نظر گرفته می شد ، اما تصور می شود که در اثر تعامل عوامل زیادی مانند ساختار مفصل ، نیروهای ژنتیکی ، مکانیکی و سایر آسیب های رباط داخل زانو نیز ایجاد میشود.


آرتروز شایع ترین بیماری مفصلی است. این یکی از ده بیماری شایع است که باعث معلولیت در کشورهای در حال توسعه می شود. این بیماری با پیری همراه است و پس از 40 سالگی شروع می شود. آرتروز مفاصل ، به ویژه زانوها و دست ها ، در خانم ها بیشتر و بیشتر دیده می شود. زنان به ویژه پس از یائسگی در معرض خطر هستند. مطالعاتی وجود دارد که نشان می دهد هورمون ها بر بافت غضروف تأثیر میگذارند. همچنین بر این امر شرایط آب و هوایی نیز تاثیر گذار است.


افراد زیر بیشتر در معرض این بیماری قرار دارند :


افراد بالای 60 سال

افراد دارای اضافه وزن

کسانی که بیماری مفصلی دارند

کسانی که دچار آسیب هایی می شوند که مفصل را تحت تأثیر قرار می دهد

مداخلات جراحی

بیماری های مادرزادی مفصل

کسانی که به طور حرفه ای ورزش میکنند و به مفصل خود بیش از حد و برای مدت طولانی فشار می آورند .


علائم


برخی از رایج ترین علائم مرتبط با آرتروز عبارتند از:


درد و سفتی در یک یا هر دو مفصل

ایجاد صدا از مفصل در حین حرکت

تغییر شکل مفصل

در برخی موارد  تورم


اگرچه آرتروز می تواند در هر مفصلی ایجاد شود ، اما شناخته شده است که برخی از مفاصل مستعد ابتلا به بیماری هستند. گردن ، کمر ، باسن ، انگشتان دست، زانوها و انگشتان پا مفصلی است که بیشتر تحت تأثیر آرتروز قرار دارد.


تشخیص


تشخیص آرتروز براساس یافته های بالینی و رادیولوژی انجام می شود. شرح حال فرد مبتلا به علائم آرتروز توسط پزشک متخصص گرفته می شود ، سیستم اسکلتی عضلانی بررسی می شود ، معاینه رادیولوژیکی مفصل مشکل دار و آزمایش های آزمایشگاهی لازم انجام می شود تا مشخص شود آیا مشکل مفصل به دلیل آرتروز یا علت دیگری است. اگر تشخیص قطعی با این معاینات امکان پذیر نباشد یا اگر علاوه بر آرتروز ، مشکوک به وجود مشکلات همراه دیگر در مفصل شما باشد ، ممکن است نیاز به معاینات بیشتر باشد. مثلا؛ معاینات تصویربرداری (MRI) یا پزشکی هسته ای را می توان استفاده کرد.


هدف از درمان آرتروز کاهش علائم ، جلوگیری از پیشرفت معلولیت و افزایش کیفیت زندگی است. درمان باید متناسب با نیازها و سبک زندگی فرد باشد. درمان با ایجاد تغییراتی در زندگی روزمره برای محافظت از مفاصل شروع می شود. ورزش مهم است. کاهش وزن به درمان کمک می کند زیرا باعث کاهش بار مفاصل می شود. برای کاهش درد می توان از کمپرس گرم یا سرد و داروهای خوراکی استفاده شده و روش های مختلف طب فیزیکی و توان بخشی (FTR) استفاده کرد. درمان اسپا (آب درمانی) می تواند گزینه ای برای تسکین درد باشد. در صورت عدم نتیجه این درمان ها ، تزریق یا رویکردهای جراحی به مفاصل به تسکین درد و حفظ زندگی روزمره کمک می کند.


برای محافظت از مفاصل:


سعی کنید صاف بایستید. حالت ایستاده از مفاصل گردن ، کمر ، مفصل ران و زانو محافظت می کند.

ارتفاع نیمکت و صندلی را طوری تنظیم کنید که مجبور نشوید به جلو خم شوید.

صندلی پایین باعث فشار بیش از حد به زانو و ران می شود.

صندلی های بلند دسته دار را برای نشستن طولانی مدت انتخاب کنید.

سعی کنید در حالت نشسته سر و بدن را در یک راستا نگه دارید.

مدت زیادی را صرف نشستن یا ایستادن نکنید.


آرتریت روماتوئید (روماتیسم التهابی)


آرتریت روماتوئید یک بیماری مزمن با علت نامشخص است که با آرتروز متقارن خصوصاً در مفاصل مشخص می شود و ممکن است اعضای دیگر بدن (قلب ، ریه ، چشم ، پوست) و سیستم های بدن را درگیر کند.


علل و عوامل خطر


اگرچه به طور دقیق مشخص نیست که چگونه آرتریت روماتوئید رخ می دهد ، اما یک فرد ممکن است دارای استعداد ژنتیکی باشد. سیستم ایمنی بدن با برخورد با عوامل محیطی که باعث بروز این رویداد می شوند ، به مشکل می خورد ، حتی اگر این عوامل محیطی از بین بروند ، بیماری ادامه می یابد زیرا سیستم ایمنی بدن یک بار مختل شده است. برخی مطالعات افزایش خطر آرتریت روماتوئید را با مصرف سیگار نشان داده اند. آرتریت روماتوئید اغلب در سن 40-50 سالگی آغاز می شود و 2-4 برابر بیشتر از مردان در زنان شیوع دارد.


علائم


در مواردی که ما آرتروز می نامیم ، درد ، تورم و سفتی در مفاصل ایجاد می شود. در حالی که افزایش دما در مفاصل نیز مشاهده می شود ، اما قرمزی یک یافته قابل انتظار نیست. این بیماری غالباً مفاصل دست ، مچ دست، انگشتان ، مچ پا و را درگیر می کند. به ندرت ، آرنج و زانو تحت تأثیر قرار می گیرند ، در حالی که مفاصل ران ، شانه و گردن بسیار درگیر هستند.


تشخیص


تشخیص آرتریت روماتوئید فقط باید توسط پزشک متخصص مربوطه (روماتولوژیست یا متخصص طب و توانبخشی پزشکی) مطابق با معیارهایی بر اساس تاریخچه دقیق ، یافته های معاینه فیزیکی و آزمایشات آزمایشگاهی انجام شود.


از آنجا که علت بیماری هنوز مشخص نیست ، درمان نمی تواند بیماری را به طور کامل از بین ببرد.


هدف از درمان در آرتریت روماتوئید می تواند به عنوان تسکین درد ، جلوگیری از آسیب مفصل و سایر عوارض و اطمینان از ادامه فعالیت های روزمره بیماران باشد. شاخه ها و رشته های زیادی در درمان مورد نیاز است.


این شاخه ها و رشته ها باید با هم عمل کنند و با یکدیگر در ارتباط باشند. تشخیص اولیه و درمان فوری آرتریت روماتوئید باید اولین هدف باشد. بسیار مهم است که با سرکوب بیماری کیفیت زندگی بیمار را بهبود بخشید و اطمینان حاصل کنید که وی می تواند فعالیتهای شغلی و روزمره خود را به طور کامل انجام دهد. به حداقل رساندن و حتی جلوگیری از آسیب هایی که در مفاصل دیده می شود ، بزرگترین هدف در درمان است. برای تعیین دفعات کنترل مورد نیاز برای انجام مناسب ترین درمان به بیمار ، باید مراقبت کافی انجام شود.


مجله ارم بلاگ

ترجمه شده از سایت : sagligim.gov.tr

آخرین مطالب این وبلاگ



Buy Website Traffic Cheap
Buy website Traffic
Buy Real Traffic
ساخت وبلاگ حرفه ایساخت وبلاگ حرفه ای رایگان



  ساخت وبلاگ رایگان